اخبار

سکوتِ تماشایی

سیدعلی لواسانی

بیهوده بود هرچه به شوقش شتافتم
یکسر شتافتم ولی آخر نیافتم

پُر دیدم از شتافتن و از نیافتن
چون ذرّه‌ذرّه خاطره‌ها را شکافتم

شب؛ ساحتِ سکوتِ تماشاییِ خداست
افسوس این مکاشفه را درنیافتم

او شعرِ ناگهانی و من خواب و هیچگاه
این میهمانِ سرزده را برنتافتم

همواره دورتر شدم از روزگارِ وصل
یک عمر دورِ خویش فقط پیله بافتم

۲۲ اسفند ۱۳۹۲ ۱۰:۲۷

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید