اخبار

فرهنگ دشتی

آقا شما فراتی و ما یک جهان عطش                         

تو بی امان زلالی و ما بی امان عطش

وقتی به انجماد بیابان تنت رسید                             

دست تو ریخت در دهن آسمان عطش

آری ، حماسه ی تو چنان خاک را گرفت                    

...جاری شد از تلألو رنگین کمان عطش ؟

آقا مگر چه بر سرت آمد که سال هاست                   

می ریزد از گلوی زمین همچنان عطش

طوفان به دست بوس دریا که می رود                        

چیزی نبوده قسمت او جز همان عطش

از حنجر تو تیغ چه شد عایدش مگر ؟                      

تا مغز کرم خورده ی هر استخوان عطش !

افتاده اتفاق عجیبی ...نگاه کن                                

می جوشد از دهانه ی آتشفشان عطش !

۲۲ اسفند ۱۳۹۲ ۱۰:۴۸

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید