اخبار

مریم سلطانی

ای اشک بیا و ساعتی با من  باش                       چون نور به تاریکی من  روزن  باش

ای  اشک  چشمان  مرا  باور  کن                      با   آمدنت   حزن   مرا   کمتر    کن

دور از  من  خسته ای  بیا  پهلویم                      تکیه   زده ام   به   دست   بر  زانویم

ای اشک  چرا تو را  ندارم  اینجا                       رحمی   بنما  بر   این    غمین   تنها

شاید  که به چشم  دیگری مهمانی                        یا    در  گره    دست   کسی   زندانی

یا   دلبسته ی  با  وفایت  گردیدند                        یا  اینکه   تو را   برای  خود  دزدیدند

یا  رفته ای در چشم  زن غمگینی                       ماندی  تو خودت  به چشم  که  بنشینی

یا  در بستر بیمار  پریشان   حالی                       جایش شود  از لحظه ی بعد  او  خالی

یا   پیش  یتیمی  که  بریده  هستی                       از  غصه  و غم  به  چشم  او  بنشینی

شاید   ز  فراق  و  رفتنی   نالانی                       یا   آنکه  ز  داغ  و   مردنی  گریانی

از صورتکی جدا شوی بدهم نیست                      آن کس که تو رابخواهدت جزمن نیست

ای اشک  کمی چهره ام را تر کن                       غم های  مرا  بیا   تو  خود  باور کن

ای اشک هوایم شده  است  بارانی                       بر درد  و غمم  تو  مرهمی   درمانی

سنگینی   چشمان  مرا   کمتر  کن                       آشفتگی    مرا    کمی    بهتر     کن

ای   اشک  تو  مونس  دل  تنهایی                      پس  کی تو به  مهمانی  من   می آیی

آن کودک بی تاب ز تو  جان گیرد                      دردش  بشود   ز  گریه  درمان  گیرد

تو صاحب   دلهای  شکسته  هستی                      بر  دیده  غمناک  و غمین   دل  بستی

یعقوب  نبی (ص)راهمه عمر گریاندی                      از  هجر پسر  به  کل  عمرش  ماندی

 ای اشک صفای بودنت معلوم است                     چشمان  کدام سنگ دلی  محروم است

 

۱۸ فروردین ۱۳۹۳ ۲۰:۳۳

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید