اخبار

میعادگاه متقین

علیرضا یوسفی فرد

مسـجد آن آغــازِ مِعــراجِ رسـول         تـا بـه ایـزد  مَقصــدِ بـابِ بـتـول

آن مُـقـدّس سیــرِ تـاریـخِ بـشـر       از مسـاجـد نـکـته ها دارد  بـه سـر

یک نـظـر بـر سـورۀ  اَســرا   فکن        یـا  بر  آن  « قَوسَینِ اَو اَدنیَ »  فـکن

« قابَ قَوسَین»  نَـصِّ قـرآنِ مُبـیـن        از مـسـاجـد  بــود آغـازش یقیـن

صَحنِ مسجد شد سـر آغـازِ  عـُروج        آسـمـانـهـا  اوجِ  پـــروازِ  عـُروج

در  رَصَـدگـاهِ مسـاجـد  هـر زمـان        چشمـها رنگـین تر  از رنگـین کمان

دسـتِ دلـهـا   رو  بسـویِ  آسمـان        می رود  آنـسوتر  از  هر  کهکـشـان

تا  بـیابـد صـد نشـان از  بی نشـان         یک  مکـانـی   در  جــوارِ  لامکـان

مـسـجـد آن  مـأوایِ  آوایِ  بـِـلال        بـا  اذان پـــرواز تـا  اوجِ  کـمــال

مسجـد آن رنگـین به خون مُرتضـی       فُــزتُ رَبِّ  الکَـعـبه گفـتن تا خـدا

همـدمِ سـجـاده هـایـی  پـُر  زِ  راز       در هـوایش یک  بهشت  آهـنگِ نـاز

مسـجـد  آن میـعـادگـاهِ  مُتّـقـین       قطعه ای  از  عرشِ  رَحمان  بر  زمـین

مـسـجـد آن آغــاز  بـر پـروازهـا        در  درونـش  بـی نـهـایـت   رازهـا

شـاهـدِ آدینـه هـایی  پـُـر  نـیـاز        کـرده   بهـرِ  جمعـه ها ، آغـوش باز

پـُر خـروش  از  خطـبه هایی آتشین       هـم  نـَوا   بـا  مُشـت هایی  آهنـین

گـوشِ جـان بـر آن خطـیبِ دلـنواز       چـون شکـوفـه بـاز ، هنـگامِ  نـماز

منتظِـر بـا مـؤمنیـن  از  بـهـرِ یـار        جـمـعه ها  یک عالَـمی دلـتنگِ  یار

گـفت روحُ  الـلّـه ، آن پیـرِ  خُمیـن        مُقتـدا  و  رهبــر  و  نـورِ  دو  عَیـن

آن  امـامِ  بـت شکن ، سـالـاِر دیـن       افـتـخـارِ   مـردمِ   ایـران   زمـیـن

گفت مسجد سنگر  است  ای مؤمنین         حفظ  بایـد کـرد سنگـرهـایِ دیـن

سنگـرِ مسجـد  اگـر  خـالـی شـود        بـَزمِ قـدرت های  پـوشـالـی شـود

یـا رسـولَ  الله ، خَیــرَ المُـرسَلـین        ای  وجـودت  « رَحمـه  لِلعـالَمـین»

بت پـرستان ، چـون تو  را نشناختند       جـان و دل بر سنگ بی جان باخـتند

نـورِ تو  تـابید  بـر یـثـرب ، چنـین       شـد  مـدینـه النّبی  بر  اهـلِ  دیـن

لیک نکته هست اینجـا  کـآن نـبـیّ       در  ورودش  بـر  مـدیـنـه الـنّـبـیّ

آن بـنایـی را کـه  والا  دیـد ساخت        مـسجـدی کـآن را  قُبا نامید ساخت

تـا  بگویـد کـاین  نِمـادِ  دیـن بـُوَد        بـندگـی در آن چـه عِـطر آگین بُوَد

اولـیـن  اقــدامِ   پیـغـمـبـر  بـُوَد       بیتِ  حقّ  از  هـر  مکان   برتـر  بـُوَد

گُـفـتة  پیـغمـبر  این  اُمّـت  اسـت        رفت و آمد  به مساجد  رحمت اسـت

بـه  مسـاجـد  آن ملقّـب بـه امـین       فـاش مـی گفـتی   « بُیُوتُ المُتّقین»

مسجـدی هسـتیم  مـا  بـالاتّـفـاق        چون که سرپیچی  از آن  باشد  نِفـاق

مسجـدی   بـا    چهـره ای  آراستـه        عطر  و   بویی   بر  فضـا  بر خواستـه

دائمـا   بـر   ذکـر  حـق    پرداختـه        شور  و  حـالی  در   فـلک   انداختـه

بـا  درود   و   بـا  سلامش  بر  نـبـی         بـا  مـلائک   همـدم   و  ذاتِ  جلـی

شهرِ یثـرب  با  پیمبـر(ص)  شد قرین      مسجـدی را ساخت  در آن شهر دین

منزلِ خـاصـان  کنـارِ مسجـد  است       در  جوار  و   بر   جدار   مسجد   است 

دربی  از  منـزل  درونِ مسجـد است        درب  دیگر  در   برون   مسجد   است 

از خـدا  دستـور آمـد  بـر  نبـی(ص)      دربـها  را  بسـت   جــز  درب  علی

دربـها  با  خشت و گل بستنـد دوش        بعضی از  اصحاب  در جوش  و خروش

جز علی ، کس محرم  این خانه نیست        زادگاهش کعبـه شـد ، افسانه نیست

جز علی، کس زادگاهش کعبـه نیست        شیعه ی  او  نزدِ حق شرمنـده نیست

اهـلِ   مسجـد   در   تمـام   کـارهـا        از   علـی   امـداد   گـیـرد   بـارهـا

روز  و  شب  گویـد   بـه  آوازِ  جلـی         یـا علـی  و  یـا  علـی  و  یـا  علـی

مسجـدی تـسلـیمِ  امـرِ دیـن بـُوَد        مسجـدی بـر  بـهتـرین آییـن بـُوَد

ایـن سـرای ایـزدی بـر  رویِ خـاک       می کند ایـن خـاکیان را پـاکِ پـاک
۱۹ فروردین ۱۳۹۳ ۱۰:۱۵

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید