اخبار

چله نشینان فراق

علیرضا یوسفی فرد

خورشیدِ پسِ ابر،  نهان ، حضرت دوست                  در  شهرِ دلم  شورِ حضورت  چه نکوست 

دیریست جهان بی سر و سامان شماست                 نیلوفرِ  دل  ،   دست  به  دامان  شماست پروانه ی جان ،  بی پر و  بی بالِ شماست                 شبها همه شب، درتبِ تک خالِ شماست یا را    عطشِ    یادِ     تو   دارد   دلِ   من                 بر  خاکِ  رهت  ،  خاطره   بارد   دلِ   من جا  مانده   دلم   در   پیِ    چشمِ   سیهی                 من  کشته ی   یک   نازِ   نگاهم  ،  نگهی با    هر   نفسم    یاد    تو    آمیخته    بود                 آهنگ  دلم   بی  تو   به  هم   ریخته  بود ما        چله نشینان        فراقیم        همه                 در   محضرت   افتاده    به   خاکیم   همه در   هجرِ  تو   در  حاشیه ها  پرسه زدیم                 عمری  به  درِ بسته  در  این  عرصه زدیم ما  یوسف  و  آن  غیبتِ  کبرایِ   تو  چاه                  افتاده  در  این  چاه  ،   هزاران   رخِ   ماه از   غیبتِ   جانکاهِ     تو    دلگیر   شدیم                  ماندیم    پسِ    معرکه    تا    پیر   شدیم طاووسِ  جَنان  ،  جان   و   دلِ  منتظران                  جان ِ همه  بر لب  شده   از  پیر  و  جوان ما    با    غزل    یاد    تو    دل   باخته ایم                 پیشِ   قدمت    فرشِ    دل    انداخته ایم بر  قله ی   دل   ،    بیرقت    افراشته ایم                  کی   دست   ز   دامان   تو   بر داشته ایم ای  یوسفی  آن  عقده ی  دل   وا   نشود                  تا     یارِ     سفر   کرده      هویدا    نشود هر   یوسفی   آن    یوسف   زهرا    نشود                 هر     مدعی    عشق    ،     زلیخا    نشود

۱۹ فروردین ۱۳۹۳ ۱۰:۴۵

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید