اخبار

در گوش باد

شراره کامرانی

آبشار در زمستان های سخت سکوت می کند

و ابر بر لبان ترک خورده کویر

کوه در خشکسال آوازهای آب

و زمین در خواب سنگین دانه ها

 

من اما سکوت را نمی دانم

شبیه قاصدکی ناگزیرِ باد

سکوت را بلد نیستم

و بی پروا دوستت دارم

دوستت دارم

دوستت دارم ...

 

دوستت دارم

بسان آبشار

              در اعتراف بهار

کویر در لبخندهای ابر

چشمه در تقلای خنداندن سنگ

و زمین در قیامت ناگهان جوانه ها

 

 

دوستت دارم

دوستت دارم

به سان قاصدکی ناگزیرِ باد

ناگزیر زمزمه در گوش بادی منتشر  در  توفان ... .

 

۲۲ فروردین ۱۳۹۳ ۱۹:۰۴

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید