اخبار

امید

شراره کامرانی

زمستان فصل آخر نیست

وقتی پشت این پنجره ی قندیل بسته

به فصل بعدی گرم است .

 

"ها " کن!

تا کرختی دست هایت برود،

                          آدم برفی

                                    بر آب رفته است .

 

باور کن

با همین گیاهک سرزده از شکاف دیوار هم

می توان شاخ این برف سنگین را شکست

 

حساب کن

سکه های رایج این هفت سین مختصر

به گل سینه تازه ام  می ارزند

بیا موهای این زن آشفته را بباف!

سنبله ها جوانه می زنند

تا عطر شالی بیاوری

برای قوت بازوهای لاغر پسرم .

 

من ایمان دارم

از آخرین برف مانده بر شقیقه هامان

مزارع گندم و جو برکت می گیرند

و لبخندهای از دهن افتاده

در سفره مان تازه می شوند
۲۲ فروردین ۱۳۹۳ ۱۹:۰۹

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید