اخبار

این / بیست و یکمین سالست / که قد می کشم بر این مفرش موزاییک.

میثم مهرنیا

این /   بیست و یکمین سالست / که قد می کشم بر این مفرش موزاییک.

 و طول عمرم را/  که برگهای درختان است.

و قد می کشم در آسمان آبی                

نظاره

قد می کشم.

و می کاوم ردپای زیر پایم را :

زمین 

در آوازمورچگان است

و حرکت کرمها / همان منظومه ی شمسی ست.

 و من همچنان قد می کشم بالا

خورشید بلند است   /      + ابرها

 و پرندگانی به هیئت گنجشک

                                                                          و کلاغ
                                                                                    و همینها


و کشیدن خوب است همچنان


حالا روز
        آنقدر 
            رفته بالا
   
                 که از دره 
                         پایین بیفتد . 
                                       
۲۲ فروردین ۱۳۹۳ ۲۰:۴۵

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید