اخبار

در تمام طول تاریکی،سیر سیرک ها فریاد زدند

کبری موسوی قهفرخی

در تمام طول تاریکی،سیر سیرک ها فریاد زدند:

ماه ! ای ماه بزرگ!.....

ماه دل تنهای شب خود بود

داشت در بغض طلایی رنگش می ترکید.فروغ فرخ زاد                                                                                                 

 

لب نهادی بر لبش ، نی با کسایی گریه کرد               

تار با شهناز در این هم نوایی گریه کرد

حلقه ی دست تو را می خواست دور گردنش              

بره آهویی که از ترس رهایی گریه کرد

ریختی اندوه عالم را به جان سنگ ها                 

سنگ روی سنگ، کوه ازاین جدایی گریه کرد

بین گل ها "اشک مریم"* بود...هر اردی بهشت        

سر به زیر انداخت و با دلربایی گریه کرد

گرچه با لبخندهایش پادشاهی کرده بود               

لحظه های آخر فرمان روایی گریه کرد

سیر سیرک ها نفهمیدند آن ماه بزرگ                   

دور از خورشید در بغضی طلایی گریه کرد

 

اشک مریم: لاله واژگون در گویش محلی

۲۳ فروردین ۱۳۹۳ ۰۲:۳۷

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید