اخبار

آمدی

سید محمد سادات باریکانی

                                                                       آمدی

آمدی  از راهِ دور و لحظه ای دوری نماند          شوقِ دیدارتْ  فزون شد، دردِ مهجوری  نماند

می زدم از غم  به چنگم  تا دلم خالی شود          ز آن سبب  در گاهِ شورمْ  شورِ آشوری  نماند

قرعه افتاد از قضا  بینم  رخ  زیبای   تو           پرده افتاد از رخت  زآن رویه محذوری نماند

ساقیا ازما گذر زین آب مردافکن  که  من          بی هوا  نوشیدم  و  در دست من  زوری نماند

بی محـابـا می پرانی  تیر   شیرین   شکار         اینچنین  شد  حد  توران[1] ، روشنا[2]  گوری  نماند

آنچنان  دل بردی از ما  جز تو آرامی نبود         جـمع یـاران دل برید و  یار  و محشوری نماند

خرم آن روزی نبینم  از می ات خالی خمی         ورنه غم را می خورم چون آب انگوری نماند

                                  چون تو دلدار منی  با عشق دیدارت خوشم   

                                  گر چه سنتوری[3] نزد،اسـتـادِ  تنبوری[4] نماند


[1] جایی در نزدیکی شکارگاه بهرام که گور ایرانی زندگی میکند

[2] آشنا ،کنایه از رنگ روشن

[3] سنتورزن

[4]  تنبورزن

۲۴ فروردین ۱۳۹۳ ۱۲:۲۷

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید