اخبار

پیشم بیاور آن پری ، تا بشکنم من ساغری

سید محمد سادات باریکانی

پیشم  بیاور  آن پری ، تا  بشکنم  من   ساغری                   هر تکه را برگوش خود، آویزه سازم زیوری

هر زیوری را مس کنم هر مس شود سیمین دری                   سیمینه   را سودا کنم تا پر شود جایش زری

زر را بــمالم تـا  شـود از اذن جــانان   کهـــربا                     با  نام  اســراری  ز او یابد جـــمال احمری

آن شیشه را  همچون کبود  نوری بتابم از شهود                    شـاید  ببـینی لحـظه ای از تــارک مـن آذری

هر لحظه ای چون بگذرد  این پرده ها را بِدرَوَد                   بیرون زند این لُختِ تنْ از تن دریده چادری

هر آنچه بینی ظاهر است در باطن آن واحداست                     نقشِ  نگارِ والد  است رویِ خوشِ آن دلبری

در دیده ها سحر است این،حالآنکه ذات ماست این                 موسی کجا و ما کجا ، موسی کجا و ساحری؟

از هر الک چون بگذرد ، خوب از بدی ها بگسلد                 نوری پدیداری شود چـون بگـذرد ازهـر دری

کو  وآنکه  گوید  مصطفی  ، یابد  ز اجمالِ  خدا                   گو در  خیالِ مهملی ، سر درنیاری در سری

۲۴ فروردین ۱۳۹۳ ۱۲:۳۱

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید