اخبار

سپید

حمزه ولی پور

سپید

سپید

رنگ عجیبی ست

گاهی ملحفه ی گهواره ی گریه های نوزادی می شود

گاه کفن لبخند شهیدی که هیبت مرگ را گرفته به سُخره

یا نغمه ای که لالایی می خواند برای تفنگ ها

یا شاید

سرود رهایی یک دسته کبوتر

شعری غزلناک نگنجیده در هیچ وزنی

تکه ابری هم آغوش با مهتاب

سطر سطر نامه های ننوشته ی میان دو عاشق

دویدن خنده های کودکانه در دشت های بی کران زمستان

لذت خواب آدم برفی ها

تولد یک رویای خوب

تاج یاس بر سر کوچه باغ

عطر گرم نان

...

و همرنگ بختت

تا نیمه افراشته نماند

پرچم این کشور تنهایی!

۲۴ فروردین ۱۳۹۳ ۱۸:۴۸

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید