اخبار

می شد فراموش کنیم جنگل را

حسین رحمانی

می شد فراموش کنیم جنگل را

هه ی شاخه های غمگین را

برگردیم و غاری پیدا کنیم

 اندازه ی یک نفر

و تمام زمستان یک نفر باشیم

در آغوش هم

کاش می شد

دستم را بگیری و آنقدر لبخند بزنی تا تابستان را به دنیا بیاوری

آنقدر لبخند بزنی

تا همه چیز را فراموش کنیم

محبوب من

دلم شور میزند

مثل دل اسب ها قبل از زلزله

برف شاخه ها را سنگین کرده

تنهایی را سنگین کرده

می ترسم

رفته باشی

و هیچ کس تابستان را به اینجا نیاورد

 

 

 

۲۵ فروردین ۱۳۹۳ ۲۲:۰۴

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید