اخبار

پدر در یک شب سرد زمستان

مریم اکبرنژاد
                                           در رثای امام علی (ع)
پدر در یک  شب  سرد  زمستان                            برایم   گفت  از    مرد   شبستان
روایت از یلی چون شیر می کرد                            شکایت   از  غم   تقدیر  می کرد
علی   یار  وفادار   نبی      بود                             دگر   بعد  پیمبر  او   ولی   بود
وآن پیکر بی جان بر زمین  بود                             که جمعی در سقیفه در کمین بود
میان مهتران  این  بود   صحبت                             که بر ما باشد  این   حق  خلافت
اگر  گیریم    اینجا   یک   خلیفه                             میان  جمع  خود  در  این  سقیفه
زمین   کم  گردد  از  قوم عدالت                             بنی  هاشم   کند   از  ما   اطاعت
عدالت  با علی  هم   خانه  گردید                             شقاوت با  شقی  هم شانه  گردید
که تا بگذشت روز و سال و ماهی                            چو مردم غرق گشتند دتر تباهی
تنی  چون  یال  یک  کفتار   گفتند                            پشیمان   گشته   از  رفتار  گفتند 
اگر ما را   از  اول   با  علی   بود                           غبار  نام  بد   از  ما    بری  بود
علی از  آن   پذیرفت   آن   خلافت                            که   تا  بر پا   کند  عدل   امامت 
یتیم   آن زمان   را   او پدر    بود                            برای   مستمندان   بال و پر  بود
علی  حرف دلش   با چاه  می گفت                           که گر کس می شنیدش آه می گفت
زمین   آن زمان   پر از فغان   بود                           علی در  آن مکان بی همزبان  بود
اگر روزی از آن می خواست  یاری                           که    برخیزند     سوی  هوشیاری
بسی    از کوفیان    در  بیم   بودند                           دچار    ذلتی     بد خیم       بودند
همه   سر داده با صد  آه و   زاری                            چرا   دست  از سر ما     بر نداری 
علی را   غصه و زخم  زبان   کشت                           علی را    امت    نامهربان    کشت 
در اینجا   این  روایت   گشت   پایان                           و اشک  از   چشم بابا   شد  نمایان

۲۶ فروردین ۱۳۹۳ ۱۱:۰۱

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید