اخبار

یک جرم

شمسی حسن آبادی
                                             
شهــر بــر هـم می زنــم تا باز پیدایت کنم
این دل مــحنون فــــدای چشــم شــــهلایت کنم
دست بوست آمدم رخـــسار را پنـهان مکن 
گفته بــــودی چـــون بـــیایم حـل معــمایت کنم
بی وفـایی کرده ای چشمم خمار است و خراب 
نیــست تقــــصیر دلــــم نــــاخواه حــــاشایت کنم 
جمعه ها شد عقده ی تلخی که هـرگز وا نشد 
می شــود آیا به این یـــک جرم دعوایت کنم ؟
ایــن هـــمه تــلخی بـود ز آشفتگی هـجر تو 
یک قــدم بــردار تا خـــود نــــذر سیمایت کنم 
عاشــقم امــا قـــلم نـــاپخــته است و نابـــلد 
مانــده ام مـــن با کدامـــین واژه معــنایت کنم 
نه سخــن از عــشق شد مرهم برای زخم دل 
نه بــه تهــدیدم تـــوانســتم تـــماشــــــایت کنم 
شاید از من ناشکیباتر تویی مــــــولای من 
خسته ای از این که مــن هر لحظه یاسایت کنم 
نیست ایرادی به تو جانِ دلم بر دل مگـــیر 
باز هم هر چــه بــــخواهی عــــشق اهدایت کنم 
« شمس » را یکبار دیگر رام کن با این کـــلام 
" می رسد روزی به جبـــرانش مداویــــت کنم"

۲۶ فروردین ۱۳۹۳ ۱۴:۴۶

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید