اخبار

کفشهای آغشته به ساحل

کبری فدوی

کفشهای آغشته به ساحل

 

 

همه چیز

از روزهای تنگ در کفش هایم شروع می شود

با زخم روباز

وفکرهای گره خورده در روسری یم

ذهن خوابیده در چرخ

پارچه ای از کوه

دامن سیاهم را می گیرد

وزمزمه ی

               الگوی چین خورده ی غروب

قیچی می خورد کوهپایه های تنهایم

 

بندر آغشته به ساحل

با جزیرهای ایستاده در هندسه ی ناموزون پیراهنم

به رنگ تیره

دکور چسبیده به جاکفشی

مجسمه های سر به زیر در کابینت

تکه ها پوست کننده شبی هستند   

با زباله های تر وخشک

که رفتگر

 انقلاب کوچکی در من جارو می کند

 

حس رفتن

در سینه ای به گل نشسته قایق ها

در ته مانده ی سیگار یک جاشو

وشیرجه ناگهانی چشمانم با مرغان دریایی

ساحل را به تور می اندازد

با این همه

تمام تنم غلط انداز است

حتی خطوط برش خورده ای تنهایم

همه چیز

از یک جا کفشی شروع می شود

از انگشتی که

در صف ناهموار اتاقم جا مانده است.                    

                                                                      کبری فدوی
۲۷ فروردین ۱۳۹۳ ۱۰:۱۳

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید