اخبار

عطش دریا

کبری فدوی

عطش دریا 

                                           

شک کرده ام

به زن بودنت

به زخم های کوچکی

که باد کرده روی دلم

 با چشم های زیتونی

به اندازه هیچ چیز

جا باز نکرده

از فردا این بهانه هر کجای تاریخ باشد

لم می دهم روی تخت کوچک جمشید

 

قرار نیست

 خالی بشود توی این شعر

حرف های مرد

سرفه های خشداری است

روی نت بلند سکوت

 

هنوز سبز نشد های

گره می زنی برای بخت بلندت

وماهی که بسته به پیشانی ات

فرصت یک عطش را از گلوی دریا گرفته

بگذار باد بیاید

این جا هوا برای زن بودن کم است.                                             

۲۷ فروردین ۱۳۹۳ ۱۰:۱۵

اظهار نظر

میانگین امتیاز کاربران: 0.0  (0 رای)

امتیاز:
 
نام فرستنده:
پست الکترونیک: *  
نظر: *
 
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500