اخبار

خود باوری

نبی اله باقری نسب دبیر
«که باور می کند در باغ ماداغ صنوبر را
که باور می کند افتادن سرو تناور را»*
که باور می کند فتح دو پهباد و شناور را
که باور می کند این رستن سرو تناور را
به ایّامی که با حیلت ، تا ظلمت شب پیش می رفتند
که باور می کند فتح و ظفر بر، تحریم کافر را
از آن روزی که با مکر و دغل دنبال یار می گشتند
که باور می کند پیروزی این کشور خورشید خاور را
همان روزی که می گفتند سلمان رفت و دیگر هیچ
که باور می کند روشن ضمیرانی دگر بر دشت باور را
به ایامی که می کشتند به مستی ، کِذب می راندند
که باور می کند بیداری اقلیم داور را
گواهی می دهم ای دل که صید آمد بدست ما
که باور مکند پرواز روشن ها ، علی و شهریاری را
اتم بشکست ، به پرواز سفیران امید بنگر 
که باور کرده ایم امروز خروش پور حیدر را
به لفظی با دُر و گوهر شنیدم از مراد دل
که باور کرده اند امروز، طلوع شمس خاور را
بر این خود باوری دارم هزاران حسن نیکویی
خدایا مُنعمَم گردان ، ببینم «میرِساغر »* را
*الهامی از غزل دکتر غلامعلی حداد عادل
*منظور حضرت مهدی (عج)

۲۷ فروردین ۱۳۹۳ ۱۸:۴۲

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید