اخبار

حمیدر ضا باقربیگی

بی اختیار ساعت را نگاه می کنم

از شب گذشته است

و من نیز !                                                                                                

مانند یک اسیر محکوم به مرگ دلشوره دارم

و ضربان قلبم تند تند می زند

 

پیامبری در انتظار عذاب

احساس سبز گیاهی

در حسرت چکه ایی آب

پرنده ای بی همنفس

در قفس

 

شاید که اتفاقی افتاده است

و من بی خبرم

از پنجره بیرون را نگاه می کنم

چیزی نیست

چیزی نیست

جز شب

جز یک خیابان

و صدای خش خش جاروی رفتگری تنها

و آسمانی پر ستاره

بی ابر

بارانی هم نمی بارد

آخر

دلیل این همه دلتنگی چیست ؟

دلیل این همه دلشوره ؟

 

دلشوره های دمادم

چون پاییز

 یکریز

   برگ ریز                                                                        

" خاموش و ملال انگیز "

مرا احاطه کرده اند

 

بی اعتنا

 به هرچه هست

و هر چه نیست

و هر چیزی که دوست داشتم

 

کدام زخم ... ؟

کدام درد ... ؟

حلول روح چه کسی در من شعله کشیده است ؟

او کیست که مرا چنین فریاد می کشد ؟

او کیست ؟

چگونه می شود خویش را جستجو کرد ؟

چگونه می شود در آینه

 حریر روح را رو به رو کرد ؟

 

شاید در آن سوی زمین

اسلحه ایی شقیقه ی سربازی را هدف گرفته است

و من می ترسم

شاید

مادری درتب کودک خود می سوزد

و من می سوزم

شاید کسی در آب های دور

فریاد ِ " آی آدم ها " سر داده است و من غرق می شوم

و یا فرشته ای در فراسوی زمان

دو بال معصومش را شیطان چیده است

و شانه های من درد می کند

 

از پنجره بیرون را نگاه می کنم

چیزی نیست

چیزی نیست

جز شب

جز یک خیابان

و صدای خش خش جاروی رفتگری تنها

۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ ۱۳:۴۶

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید