اخبار

«سرم»

امیر معینی
«پس آنگاه

کلمات از هم پاشیدند

و الفبا بیهوش...»

در آیه پدیدار شدم من

تکرار

تکرار

تکرار شدم من

انکار شدم

 

چیزی نیست

عمیق تر نفس بکش

این انگشت ها را بشمار

تو چند نفری؟

کی شعر نوشتی آخرین بار؟

دهانت را باز کن و هرچه خوانده ای بریز بیرون.

من کلمات بیشتری هستم

میم  ماه

نون نان

واو ویران

هـ هیزم

ی...

یا می نشینم قطره قطره به مرگ سِرُم

یا ادامه می دهم به

الف این

میم  مثلاً

شین شعر.

 

 

 

 

۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۳ ۱۵:۱۸

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید