اخبار

آفتاب

محسن وطنی

آفتاب
  
ذره ای عنایت تو را سرود
    
آسمان به خنده لب گشود
         
دشت گرم و زنده شد
ابر
 
شعر آفتاب را شنید
   
خاک تشنه
      
غرق بارش محبت تو شد
خاک، شعر تازه را برای رود خواند
     
رود هم برای گل
        
گل برای قاصدک
قاصدک سروده های آفتاب را به باد داد
باد راز قصه را به سرو گفت  
    
نامت از مناره ها بلند شد
      
جزیی از ولایت تو شد نماز
کار ساز بی نیاز
    
لطف خویش را
      
بر زمین تمام کرد
جبرییل

       آمد و سلام کرد


....


بعد سالها ولی
   
بغض و کینه و حسد
آه از آدمی
   
چه بی خرد  ...
رازهای دور و دیر را
   
قصه ی ولایت امیر را
خاک تشنه
   
برکه ی غدیر را ز یاد برد
آسمان دلش گرفت
 
آفتاب پشت ابر تیره رفت و شعر تازه ای نگفت
      
حسرتی عمیق در گرفته بود

 

....


گل ولی هنوز زنده بود
   
عطر عاشقانه ای که داشت را به باد داد
تا که راز برکه ی غدیر
   
در کویر تشنه برملا شود

              رفت تا شهید کربلا شود   ....

۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ ۱۳:۱۴

اظهار نظر

ایمیل را وارد کنید