اخبار

ناصر فیض: اعتبار جشنواره به جوایزش نیست فرصت ارائه شعر به مخاطب بزرگترین جایزه است

ناصر فیض: اعتبار جشنواره به جوایزش نیست فرصت ارائه شعر به مخاطب بزرگترین جایزه است
اعتبار یک جشنواره یه جوایزش نیست جایزه این قدر که نوپاها شاعران رو جذب می کند شاعران کهنه کار را جذب نمی کند. جایزه یک شاعر اقبال مردم به شعرش است که اگر اسم او بین مردم جا بیفتد آن شاعر جایزه خودش را گرفته است. شاعران هم با نگاه غیرمادی که به جهان دارند همین که گوشه فراغتی باشد که بتوانند آثارشان را به گوش مخاطبشان برسانند برایشان کافی است. به نظر من حتی جایزه یک شاعر می تواند این باشد که به او فرصت دهیم آثارشان را به گوش مخاطبش برساند این می شود جایزه. اگر می آید شعرش را بخواند سلیقه ای عمل نکنیم.
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

ناصر فیض شاعر و دبیر هنری هشتمین جشنواره سراسری طنز سوره در حاشیه جشنواره در گفت و گو با ستاد خبری جشنواره در خصوص مقایسه جشنواره امسال با سال های گذشته چنین گفت: من در دورهای قبل برگزیده بودم. سال دوم یا سوم در شعر اجتماعی نفر اول برگزیده کشوری شدم به تجربه می گویم شاید تنوع آثار به جهت صداهای مختلف بیشتر بود من چیزی را تایید یا تکذیب نمی خواهم بکنم اما به شخصه نگاه من به بعضی از افراد عوض شد مثلا نگاه منفی داشتم اینجا هم نسبت به گفتارش و هم رفتارش نگاه مثبتی پیدا کردم. من خیلی امیدوارم که دست از سیاست زدگی شعر برداند . شعری که سیاست زده می شود مشکل پیدا می کند. شاعران را به حال خودشان بگذارند هر کس بالاخره یک طرفی می رود ما دسته بندی نکنیم.

ناصر فیض، در ادامه با تحلیل روند جشنواره گفت:  هرچند شاید همه صداها آن قدر شنیدنی نباشد. به نظر من دیده شدن در شعر قطعا باعث می شود آن هایی که شاعر نیستند خود به خود کنار زده شوند. اگر جامعه ایران اقبال کند از چیزی مخصوصا بخش حرفه ای قضیه قطعا آن کار ارجمندی هایی دارد این که بخواهیم کسی را نبینیم رابطه خوبی نیست. بعضی ها از این فرصت استفاده می کنند برای زدن بعضی از حرف ها که باعث دور شدن می شود. این حرکت مبنایش بر این بوده که می خواهند همه دیده شوند ما باید به این قضیه کمک کنیم. اما روی هم رفته همه شنیده شوند خوب است.

وی همچنین در پاسخ به راهکارهای اعتبار یک جشنواره این گونه توضیح داد: اعتبار یک جشنواره یه جوایزش نیست جایزه این قدر که نوپاها شاعران رو جذب می کند شاعران کهنه کار را جذب نمی کند. جایزه یک شاعر اقبال مردم به شعرش است که اگر اسم او بین مردم جا بیفتد آن شاعر جایزه خودش را گرفته است. شاعران هم با نگاه غیرمادی که به جهان دارند همین که گوشه فراغتی باشد که بتوانند آثارشان را به گوش مخاطبشان برسانند برایشان کافی است . به نظر من حتی جایزه یک شاعر می تواند این باشد که به او فرصت دهیم آثارشان را به گوش مخاطبش برساند این می شود جایزه.اگر می آید شعر را بخواند سلیقه ای عمل نکنیم. منظور من حرف وزیر ارشاد نیست در همه ی دنیا ممیزی وجود دارد. در همان مهد آزادی هم قواعدی وجود دارد که همه آن را رعایت می کنند. من می گویم در جامعه ای که بسیاری نگاه ارزشی دارند یا قومی باید مشترکات هم را پیدا کنیم و با این مشترکات زندگی کنیم به جای آنکه رو به روی هم بایستیم .

 

 

۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ ۱۵:۵۶

اظهار نظر

پست الکترونیک را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید